| Twingo hart is opnieuw gaan slaan |
 Spontaan vanaf de brochure bestelde ik in 1992 mijn eerste Twingo. Het was namelijk, head over (w)heels, liefde op het eerste gezicht. En die liefde heeft, in tegenstelling tot enkele menselijke relaties, best lang geduurd. Tot halverwege 2010 heb ik 5 verschillende Twingo's gehad. Ik werd lid van de Twingo club, bracht een bezoekje aan de fabriek en deed mee met de langste bruidsstoet van dezelfde auto's voor het Guinness book of records. Versierde mijn Twinkie, zoals ik hem liefdevol naar een Amerikaans koekje vernoemde, met wimpers en was helemaal Twingofiel met nog een loopauto, trapauto en miniaturen.Na drie Twingo's op rij ben ik een paar keer 'vreemd gegaan'. Het uitstapje met tegelijkertijd een Opel Combo en Volkswagen Karmann Ghia uit 1971 werd met Twingo nummer 4 gladgestreken. Ik kreeg spijt en wilde naar mijn 'echte liefde' terug. Andere merken bleven echter intrigeren en zo passeerden weer een Opel Combo en een Renault Mégane cabriolet de revue. Er waren emotionele en praktische redenen om auto's in te ruilen of van merk te veranderen.  In 2006 was ik weer helemaal in de ban van de Twingo Kenzo; paars metallic, prachtige driekleurig velours bekleding met elektrisch schuifdak en alle mogelijke opties. Het 1992 gevoel was helemaal terug en de liefde en rijplezier duurde 4 jaar. De liefde bleef, maar een volwaardig opvolger vond ik niet in de nieuwe Twingo, de tweede generatie die vanaf 2007 op de markt is. Mijn prachtige Kenzo wilde ik vervangen vanwege mijn eigen bedrijf met de bedrijfskleuren; wit, oranje/rood en zwart. Ik wilde een nieuwe auto met die kleurschakeringen. Van de allereerste uitvoering en van alle drie gerestylde versies van de eerste generatie Twingo heb ik er eentje gehad. Naar volle tevredenheid mee gereden en altijd met een glimlach achter het stuur. En toen was de liefde over. Pats boem, volledig ten einde. De tweede generatie had niets meer wat mij in de Twingo had bekoord. Niet meer zo guitig, niet meer zo fris, niet meer bijzonder; het toverde geen glimlach meer op mijn gezicht. Het was een mini Modus geworden zonder de aparte uitstraling waar ik tot dan toe op gevallen was. Mijn huidige bolide is een Ford Ka Titanium X. Roomwit met oranje/antraciet bekleding, airco, bluetooth, een magnifieke stereo installatie en panoramadak. Helemaal happy mee. Maar..., nu zag ik in een flits de derde generatie Twingo op een plaatje. Fris, guitig en expressief met design elementen ontleend aan de eerste Twingo. Ik moet eerlijk bekennen: mijn Twingo hart is opnieuw gaan slaan. |
