| Duurzaam naar de AutoRAI |
 ‘s Ochtends vroeg stond mijn rugzak reeds gevuld met blikjes drinken, lunchpakketje, gevulde koek en kleingeld voor een kop koffie op het station. Het spannende gevoel van een schoolreisje bekruipt mij enkele keren per jaar en vlak voor de Pasen is zo’n 2 jaarlijks terugkerend uitje. Als ware autoliefhebber neem ik dan bewust de trein om naar Amsterdam af te reizen voor de AutoRAI.Op de oprit nog even een aai over de Passat op groengas die ook deze keer niet mee mocht. Tijdens de treinreis bedacht ik me dat het eigenlijk vreemd is dat de trein niet in mijn systeem van vervoer zit behalve als de kaarten voor de AutoRAI in de bus vallen. En dit terwijl we dichtbij het station wonen en veel van mijn afspraken ook goed per trein zouden kunnen. Dat het voer voor psychologen is is wel duidelijk, de emotie van het autorijden. In je eigen omgeving/auto, zelf besluiten om te gaan en staan waar je wilt, alle comfort onder handbereik enzovoort. In de trein realiseer ik me dat al deze gevoelens niet meer zijn dan loze kreten. Comfort neemt men tegenwoordig gewoon mee in de trein in één apparaat de telefoon annex radio, annex PC. Gaan en staan waar je wilt gaat ook niet op. Want ik ga altijd naar een bepaald punt waar ik afgesproken heb of heen wil en dwaal eigenlijk nooit zomaar rond in de auto. Oké, de eigen omgeving is er niet in de trein. Je deelt de ruimte met anderen dus winden laten en neus peuteren, zit er de komende 2 uur niet in. Maar ehh dit is in de auto ook niet fris! Laatst keek ik om me heen in de file en besefte me dat je iedereen kan zien en dat iedereen jou ziet in je auto. Maar goed, rugzakje open en bij Meppel is de eerste krentenbol soldaat gemaakt. Weg gespoeld met de inmiddels koude koffie van station Groningen. Op het laatste moment had ik gelukkig wat leesvoer meegenomen. Want dat kan dus in de trein. Goed geïnformeerd welke beursstand ik per se, vanuit mijn duurzame mobiliteits gedachte, wilde bezoeken, betrad ik de heilige grond van de RAI. Veel, nee heel veel nieuws vooral op duurzaamheidsgebied. Ieder merk heeft in ieder geval aandacht voor zuinig rijden en steeds meer merken ook voor schoon rijden. Elektrische wagens en scooters, de nieuwste modellen Groengas wagens, kortom het gaat de goede kant op met duurzame mobiliteit, ook op de AutoRAI. Enkele uren heb ik op de stand van Groengas Mobiel doorgebracht. Hier merk je de toenemende interesse voor het CO2 neutraal rijden pas goed. Veel vragen en interesse in de verschillende merken en modellen. Het blijft echter een feit: uiterlijk zijn deze wagens hetzelfde dan de broeders die rijden op diesel of benzine. Het zit hem in de techniek, de brandstofkeuze met als resultaat een lagere kilometerprijs. Tja, en als je dan toch op de RAI bent dan kan je net zo goed de andere nieuwe modellen maar even bekijken. Heerlijk, al dat blik gevuld met leer en technische hoogstandjes zoals zelf inparkeren, nieuwe verlichting, nog meer PK’s, enz. enz. Een fantastische dag die uiteindelijk weer in de trein eindigde. De avond was gevallen, de trein bijna leeg. Ik keek om me heen, zag de blauwe dunne stoeltjes, de zwarte ramen met her en der een lichtje dat voorbij flitst en ik lees mijn opgedane brochures in het felle TL licht. Ik voel de adrenaline opgedaan tussen de nieuwste automodellen wegebben… Dit is dus waarom de trein maar niet in mijn systeem wil komen. Daarbij leg ik ’s avonds het dagretour bij mijn administratie en zie de prijs: retourtje € 46,60 terwijl deze rit me met mijn trouwe Passat slechts € 16,20 zou hebben gekost! En nee, ik hoef niet te tanken onderweg want Amsterdam heen en weer lukt op 1 tank Groengas…. In 2013, bij de volgende RAI, zal ik dit alles moeten afwegen tegenover het fijne schoolreisje gevoel waar de dag mee begon… Mario Sabel DuMo, projectbureau duurzame mobiliteit www.degroenewebsite.nl |
